Dreigende bewolking, zandstorm, rivierdoorsteken en een geiser.

Gisteren hebben we een lange, maar zeer mooi auotocht gedaan. Van Reykjavik naar Thingvellir gereden. Dit is een plek waar de aardplaten van Amerika en Europa langzaam uit elkaar scheuren. Hier werd ook de oudste parlementaire democratie ter wereld gevormd. Daarna zijn we van het asfalt door een binnenlandroute, de Kalidalur, naar Hraunfossar gegaan. Een rit van bijna twee uur. Het wordt ook wel de koude weg genoemd. Nou dat klopt. Er staat een harde en koude wind. Er komen steeds meer zwarte, dreigende wolken. Jammer, want we kunnen de toppen van de bergen niet zien. De weg is erg hobbelig, dus we gaan niet harder dan 30 km per uur. Uiteindelijk komen we aan bij Hraunfossar. Een brede wand van ongeveer twee km met er boven een lavaveld. Het water loopt tussen het lavaveld en de planten en valt dan in de rivier. Na vele mooie foto's stappen we een beetje laat in de auto en gaan weer over dezelfde weg terug. Dit keer komt de zon helemaal door en verdwijnen de donkere wolken. Nu pas zien we prachtige gletsjers liggen op de toppen van de bergen.

Bij het gesloten huisje van de bergwachters gaan we van de weg de F338 op. Alleen toegestaan voor 4WD! De route wordt wel een beetje angstig als we in een gigantische zandstorm terecht komen. Maar als we twee fietsers zien, begrijpen we dat wij prima zitten. Gewoon heel rustig door rijden en goed opletten. Als de wind gaat liggen en de zon doorkomt, is het landschap schitterend. Het is net een soort maandlandschap. Vooral het uitzicht op de enorme gletsjer is bijzonder. Als we bijna bij de doorgaande weg zijn, moeten we twee rivieren door. Dit is de eerste keer, dus Brenda loopt op slippers het ijskoude water in om de juiste weg te bepalen. Het blijkt de langste maar meest ondiepe te zijn. Dus na lang twijfelen gaan we er toch door. Uiteindelijk valt het wel mee. Maar zo'n eerste keer is toch spannend.

's Avonds slapen we in Skalinn, een nieuw hostel. Super-de-luxe en niet duur. We krijgen de volgende ochtend zelfs ontbijt. Heerlijk geslapen.

Vanmorgen zijn we naar Geysir gegaan. Dit is een enorme geiser die alleen spuit na een aardbeving. En dan 70 tot 80 meter hoog. Nu wachten we natuurlijk niet op een aardbeving, dus het kleine broertje Strokkur die tot 30 meter hoog spuit is al indrukwekkend genoeg. Het is licht bewolkt, maar daardoor zijn de foto's heel mooi geworden.

We hebben net getankt en gaan nu naar Gullfoss. Een gigantische waterval waar het water in twee trappen de rivier in valt. Daarna reizen we naar het binnenland richting Kerlingarfjoll.