Laatste dagen in IJsland

We staan nu op het vliegveld in Keflavik. Het was even hectisch. Niels werd omgeroepen om naar de Security Check te gaan. Geen idee waarom. Toen we daar aankwamen bleek het om onze koffer te gaan. Er zat een klein gasflesje in. Dat mocht dus niet. Niels moest een formulier ondertekenen en de koffercode doorgeven en toen was het goed. Bij de gate zagen we net dat onze koffer als laatste gebracht werd naar het vliegtuig. Hij is dus mee! We kunnen zo boarden en dan gaan we naar het zonnige Nederland. Op dit moment regent het in IJsland. We landen om 12.55 uur in Amsterdam.

Afgelopen dagen hebben we diverse dingen gedaan. Het leukste was eergisteren. We zijn een dag gaan paardrijden. Brenda heeft nog nooit op een paard gezeten. Maar het ging best aardig. De tocht duurde de hele dag en ging de bergen in naar een hot spring gebied. We gingen met een groepje van 7 personen. De paarden waren echte IJslandse paarden. Deze hebben een speciale dribbelachtige draf. Echt alles schudt door elkaar. Alles. Brenda heeft nog gezwommen in de beek waar erg heet water stroomt. Daarna met de paardjes weer terug. Nog even in galop, wat veel lekkerder is dan dat gedribbel en superhard gaat.

's Avonds zijn we na elf guesthouses te hebben gebeld terug naar Reykjavik gegaan. Daar hebben we heerlijk gegeten bij een zeer goed visrestaurant. Heerlijk.

Gisteren hebben we een autorit gemaakt ten zuiden van de hoofdstad. Een prachtig en niet toeristisch gebied.

We zitten nu in het vliegtuig en gaan zo vertrekken. Tot in Nederland!

Van de gekleurde bergen naar het zwarte strand

Dinsdag 1 september 2009
Landmanalaugar was geweldig! Een prachtige route en zo veel kleuren. Nog nooit gezien. Tijdens de rit hebben we meerdere rivieren moeten doorkruisen. Ongeveer 7, best spannend. De meeste waren rivieren met stenen op de bodem, en eentje was met zandgrond. Dat was ook een diepere, dus even slikken. De neus van de auto ging bijna onder water. Het grappige van alles is dat Brenda bijna de hele bergrit naar Landmannalaugar heeft gereden. Voor het onderdeel gravelwegen, bergritten en rivierdoorkruisingen is ze dan ook al ruimschoots geslaagd. In Landmannalaugar hebben we dinsdagmiddag een prachtige wandeling gedaan. Het was half bewolkt, waardoor we mooie foto's hebben gemaakt. 's Avonds geslapen in de berghut, met z'n 15-en op een slaapzaal. Natuurlijk word je dan wel een keer wakker van vreemde geluiden, zoals snurkende en kreunende mensen.

Woensdag 2 september 2009
De volgende ochtend zijn we direct na het ontbijt weer gaan wandelen. We hebben een rood gekleurde berg tot op de top beklommen. Het uitzicht daar was adembenemend mooi. Een volledig vulkanische omgeving, waarbij het zwarte lavaveld is begroeid met groene mos. Op de berghellingen was de grond heel licht gekleurd. Hieruit kwam hete lucht en rook. Het stinkt wel erg naar rotte eieren. 's Middags zijn we met regen vertrokken. Tijdens het wandelen hebben we dus veel geluk met het weer gehad. 's Avonds overnacht in Hella, vlakbij de kust. In dit dorp hebben ze een geweldig zwembad met verschillende warme baden. De koudste is het 25 meterbad, ongeveer 28-31 graden, daarna drie hot tubs van 35 tot 41 graden. Heerlijk relaxen dus!

Donderdag 3 september 2009
Vandaag hebben we afscheid genomen van de Francesca en John, de twee waarmee we naar Landmannalaugar hebben gereden. Daarna zijn we naar Seljansfoss en Skogafoss gereden. Twee enorm hoge watervallen. Verder zijn we naar Vik gereden, waar een goed vogelgebied ligt. We hebben zelfs nog papegaaiduikers gezien. Het strand is hier volledig zwart.

We genieten nog steeds van het mooie land. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet precies. Het weer gaat omslaan, dus wellicht gaan we ons programma ook weer aanpassen.

Liefs Niels en Brenda.

IJs, ijs en ijs

Meer met ijs
Zondag zijn we opnieuw naar het ijsmeer gegaan. Dit keer om foto's van de zeehonden en ijssculpturen te maken. We hebben er bijna de hele middag gezeten totdat we helemaal afgekoeld waren. Een warme chocolademelk met slagroom hebben we dus wel verdiend. Vanaf daar zijn we richting het NP Skaftafell gereden. We slapen in een farm guesthouse. Deze lag ver van de openbare weg midden in de weilanden. Een klein huisje met drie slaapkamers, een badkamer en een keuken. Ze hebben er zelfs een wasmachine staan. Daar maken we uiteraard gebruik van. Omdat de winter er aan komt, zijn de boeren hun schapen aan het verzamelen. Ze lopen namelijk overal. Zelfs op de meest verlaten en gevaarlijke berghellingen. In het weiland bij ons huisje staan ook schapen. Er was één schaap dat bijna de hele nacht heeft staan blèren onder het raam. Toen 's ochtends het raam open ging schrok hij zo erg dat hij samen met de andere schapen helemaal naar de andere kant van het weiland rende. Hadden we dat maar eerder gedaan.

Wandelen over ijs
De volgende ochtend, maandag 31 augustus, zijn we vroeg vertrokken naar Skaftafell. Samen met de twee mensen die ook in het huisje sliepen, hebben we een vier uur durende gletsjerwandeling gemaakt. Een geweldig leuke ervaring. Het ijs is prachtig. Het oudste ijs is wel 1.000 jaar oud. Met steigijzers, pickel, klimtuig en helm liepen we over de gletsjer. We hebben zelfs gedronken van het smeltwater. En dat smaakt heerlijk.
's Middags hebben we een wandeling naar een mooie waterval gemaakt, genaamd Svartifoss. Deze heeft allerlei basaltstenen als een soort orgel achter de waterval. Heel bijzonder.

Slechte wegen of niet?
Het plan voor vandaag was om met de bus naar Laki te rijden, maar de bus ging tot en met gisteren. Dat gaat dus niet meer lukken, tenzij het mogelijk is om het stuk zelf te rijden. Als dat niet lukt rijden we naar Landmannalaugar, samen met het stel waarmee we hebben gewandeld over de gletsjer. De route moet een lange, maar gigantisch mooie route zijn. We rijden om een gletsjer heen de bergen in. Er zijn we wat rivierdoorkruisingen, maar we hebben gehoord dat het niet hele diepe zijn.

Tot snel!

Aangepast programma

We hadden het plan om in Kerlingarfjöll nog een wandeling te gaan maken. Maar 's nachts schudde het hele gebouw van de wind en de harde regen. Slapen was ook al lastig door een irritante mug, maar dat bleek uiteindelijk een snurker van een paar bedden verderop te zijn.

Woensdag 26 augustus 2009
De volgende ochtend zaten de bergen helemaal achter een dikke laag wolken. Bovendien regende het al in het dal. Dikke kans dat het bij de gletsjer sneeuwt. Dus zijn we verder de hobbelige weg 35 over gegaan.

Bij Hveravellir zijn we gestopt. Dit is een geothermisch gebied met gekleurde warmwaterbronnen. Helaas werd het zwembadje net schoongemaakt.

's Middags kwamen we weer op de 1. Dit is de ringweg van asfalt. Na twee dagen gehobbel is dit ook wel weer fijn. We hebben lang doorgereden tot aan Husavik waar we een bedje in guesthouse hadden gereserveerd.

Donderdag 27 augustus 2009
Wij zijn vroeg opgestaan voor de allereerste walvistour van de dag. Met slechts zes passagiers varen we de haven uit. Na een uur zitten we midden in de baai en zien daar twee of drie dwergvinvissen. We zien ze een aantal keer. Twee van de zes zitten kotsmisselijk achterop de boot door de zware ondergolven. Wij hebben gelukkig nergens last van. Zodra we terug naar de haven varen zien we regen aankomen.

Na een stuk langs de kust en de bergen gaan we weer een F-weg in. Het is een verschrikkelijke weg met heel veel kuilen en gigantische wasborden waarover we hobbelen. Het landschap maakt wel heel veel goed. We rijden door NP Jökulsargljufur. Een lange en diepe kloof met geweldige watervallen. De krachtigste is Dettifoss (zie foto).

's Avonds komen we aan in Myvatn. Een groot meer dat bekend staat om de vele vogels (en vliegen). Maar de volgende dag (vrijdag 28-08-2009) regent het keihard. Zo hard dat we tot onze sokken doorweekt raken tijdens het wandelen. Omdat het weervooruitzicht aankomende dagen hier niet zal veranderen, hebben we besloten via het oosten naar het zuiden te rijden. Het oorspronkelijke plan was via de binnenlandroute naar het zuiden te rijden. Maar door de enorme hoeveelheid neerslag dat al is gevallen en ook wat nog gaat vallen, zullen de rivieren snel aanzwellen. Dan zijn rivierdoorkruisingen bijzonder gevaarlijk.

's Middags als we met de auto richting het oosten rijden stopt het niet meer met regenen. We snijden een klein stukje af door over een hoge bergpas te rijden. Een mooie route met ongelofelijk veel wind. Ook tijdens het stuk langs de kust staat er heel veel wind. 's Avonds laat komen we aan in Höfn, een dorpje in het zuiden.

Zaterdag 29 augustus 2009
Vanmorgen was het droog en zijn we voor zonsopkomst opgestaan om foto's te maken van de baai bij Höfn. Na het ontbijt zijn we naar Skalafell gereden. Een zeer hoge bergweg naar de Vatnajökull gletsjer. Daarna naar Jökulsarlon, een meer aan de voet van de gletsjer dat in verbinding staat met de zee. Hierin drijven enorme brokken ijs die langzaam smelten en naar zee drijven. Het was een heerlijke en zonnige dag. We hebben dus de goede keuze gemaakt om van het noorden naar het zuiden te rijden. Vanavond slapen we op een farm house (het ruikt naar koeien). Na een lange dag in de buitenlucht en de zon zullen wij lekker slapen!

Kleurrijk Kerlingarfjöll

Nog nergens zo veel kleuren bij elkaar gezien. Wat een natuurwonder. Vanmiddag zijn we hier aangekomen en hebben we een wandeling gemaakt over een bergkam. Vanaf de rand konden we zo we het dal in kijken waar verschillende hot spots liggen waar stoom vanaf komt. Het stinkt enorm naar rotte eieren. We moeten ook een stukje door de vieze lucht lopen. Met de hand voor de mond en adem in, lopen we snel door. Op de terugweg begint het nog harder te waaien en komt er bewolking over de bergen en gletsjers. We zijn nog net op tijd bij de auto voor de regen begint.

We slapen vannacht op een soort zaaltje in de nok van het hoofdgebouw. Hopelijk snurkt er niemand...

Dreigende bewolking, zandstorm, rivierdoorsteken en een geiser.

Gisteren hebben we een lange, maar zeer mooi auotocht gedaan. Van Reykjavik naar Thingvellir gereden. Dit is een plek waar de aardplaten van Amerika en Europa langzaam uit elkaar scheuren. Hier werd ook de oudste parlementaire democratie ter wereld gevormd. Daarna zijn we van het asfalt door een binnenlandroute, de Kalidalur, naar Hraunfossar gegaan. Een rit van bijna twee uur. Het wordt ook wel de koude weg genoemd. Nou dat klopt. Er staat een harde en koude wind. Er komen steeds meer zwarte, dreigende wolken. Jammer, want we kunnen de toppen van de bergen niet zien. De weg is erg hobbelig, dus we gaan niet harder dan 30 km per uur. Uiteindelijk komen we aan bij Hraunfossar. Een brede wand van ongeveer twee km met er boven een lavaveld. Het water loopt tussen het lavaveld en de planten en valt dan in de rivier. Na vele mooie foto's stappen we een beetje laat in de auto en gaan weer over dezelfde weg terug. Dit keer komt de zon helemaal door en verdwijnen de donkere wolken. Nu pas zien we prachtige gletsjers liggen op de toppen van de bergen.

Bij het gesloten huisje van de bergwachters gaan we van de weg de F338 op. Alleen toegestaan voor 4WD! De route wordt wel een beetje angstig als we in een gigantische zandstorm terecht komen. Maar als we twee fietsers zien, begrijpen we dat wij prima zitten. Gewoon heel rustig door rijden en goed opletten. Als de wind gaat liggen en de zon doorkomt, is het landschap schitterend. Het is net een soort maandlandschap. Vooral het uitzicht op de enorme gletsjer is bijzonder. Als we bijna bij de doorgaande weg zijn, moeten we twee rivieren door. Dit is de eerste keer, dus Brenda loopt op slippers het ijskoude water in om de juiste weg te bepalen. Het blijkt de langste maar meest ondiepe te zijn. Dus na lang twijfelen gaan we er toch door. Uiteindelijk valt het wel mee. Maar zo'n eerste keer is toch spannend.

's Avonds slapen we in Skalinn, een nieuw hostel. Super-de-luxe en niet duur. We krijgen de volgende ochtend zelfs ontbijt. Heerlijk geslapen.

Vanmorgen zijn we naar Geysir gegaan. Dit is een enorme geiser die alleen spuit na een aardbeving. En dan 70 tot 80 meter hoog. Nu wachten we natuurlijk niet op een aardbeving, dus het kleine broertje Strokkur die tot 30 meter hoog spuit is al indrukwekkend genoeg. Het is licht bewolkt, maar daardoor zijn de foto's heel mooi geworden.

We hebben net getankt en gaan nu naar Gullfoss. Een gigantische waterval waar het water in twee trappen de rivier in valt. Daarna reizen we naar het binnenland richting Kerlingarfjoll.

Ons 'wagentje'

Dit is ie dan. De Ford Escape XLT V6 automaat. We hebben de auto net opgehaald bij het verhuurbedrijf. Even wennen zo'n automaat, maar het werkt prima. We hadden een goedkopere auto besteld die handgeschakeld was. Maar die hebben ze hier helemaal niet. Dus kregen we voor dezelfde prijs een automaat met 6 cilinders. Terug bij Snorri's guesthouse proberen we uit of we er in kunnen slapen. Met de banken plat en opgetrokken benen moet dat lukken. Slaapmatjes hebben we mee. Dus mochten alle slaapplekken volgeboekt zijn, dan kunnen we altijd nog in de auto slapen.

Morgen gaan we vroeg weg, omdat we op tijd in Thingvellir willen zijn. Dus ontbijten en dan lekker op pad!